Logo de la empresa

A Ponte dos Padriños

Aitana Iglesias Márquez | Revista eSmás edición O Salnes Nº 8

Esta lenda constitúe só un dos múltiples exemplos de costumes relacionadas coa fertilidade existentes en Galicia.
A Ponte dos Padriños

Separando ou unindo os concellos de Ribadumia e Vilanova, segundo se mire, o río Umia encrávase nun dos lugares máis destacados de toda a comarca salnesa. Coma parte da súa relevancia presente e pasada, data do século XVI a construción dunha ponte romana que permitía o paso de veciños e forasteiros deica o outro lado da corrente. Sen embargo, coma era habitual en tempos pretéritos, a esfera lendaria asolagou tamén este tesouro afincado en Ponte Arnelas, do que deriva a súa denominación coma Ponte dos Padriños. 

Segundo afirma a tradición, as augas que discorren configurando o seu caudal contan cPadriños de Ponte Arnelason propiedades milagrosas para solventar problemas de fertilidade. Deste xeito, o mito engloba unha curiosa costume de vital importancia para aqueles pais cuxos embarazos non logran chegar a bo termo, de modo que o futuro fillo é perdido durante a xestación ou parto. Así, para salvagardar a súa existencia ante unha nova xestación, toda muller que desexa someterse ao rito debe achegarse á ponte acompañada por unha comitiva. Dita agrupación, integrada por un número variable de varóns, terá que aproximarse á beira do río xunto coa muller, prestándolle a súa axuda para impedir que ningunha persoa ou animal cruce ao outro lado unha vez pasada a medianoite ao tempo que todos os implicados permanecen no máis absoluto silencio. Cumpridas estas condicións, un home da comitiva debe cruzar a ponte e verter auga do río sobre o ventre da moza, a modo dun bautismo prenatal para atraer o bo desenvolvemento do proceso. Coma recompensa pola súa humilde colaboración, o home é invitado a unha cea á beira do regato, nun ambiente festivo para celebrar o éxito do rito. Á finalización da velada, coma parte fundamental da cerimonia, o encontro continúa co lanzamento da vaixela á corrente dende a ponte a cargo de todos os asistentes. Se pasados nove meses o parto resulta efectivo, o home en cuestión convértese automáticamente no padriño do meniño ou meniña, que recibirá o nome de Alberto ou Alberta na honra da estatua de San Alberto que configura a entrada da ponte. 

O rito dos Padriños de Ponte Arnelas, coma así é coñecida esta tradición, constitúe só un dos múltiples exemplos de costumes relacionadas coa fertilidade existentes en Galicia. Así, este aspecto gozou de grande relevancia dende tempos históricos, xa que a figura dos fillos para un matrimonio supoñía non só a mostra e culminación do seu querer senon un papel de capital importancia no seo familiar, prestando a súa axuda nas tarefas do fogar, no cultivo das terras, no pastoreo dos animais e, por suposto, supoñendo o sustento e coidado dos pais unha vez acadada a vellez. Con todo, trátase de ritos aínda encravados no recordo colectivo, cuxas crenzas, teñan efecto realmente ou sexan froito da fantasía, continúan intactas.

Ponte dos Padriños     Ribadumia

Anunciantes de la actual edición de la revista eSmás:

Scroll to Top