Resulta enormemente rechamante que Vilagarcía, sendo unha poboación tan pequena, chegará a ter ao longo da súa historia ata 16 consulados. Con todo houbo dous factores determinantes. Primeiramente o intenso movemento marítimo-comercial, sobre todo de salgadura, conservas, industria madereira e de metais, e á vez a emigración que se producía de forma constante a países como Arxentina, Brasil, México, Cuba ou Uruguai.

Dende o século XVIII fóronse abrindo consulados e vice-consulados, sobre todo en Carril e Vilagarcía. Algúns mesmo de países cos que non existía unha destacada relación nin comercial nin migratoria. Tal como publica o historiador Víctor Viana o primeiro consulado foi o de Rusia no ano 1780 e seguindo a orde cronolóxica fóronse establecendo os seguintes: Portugal 1790, Dinamarca 1797, Inglaterra 1813, Francia 1817, Arxentina, Uruguai, Suecia e Noruega 1858, Estados Unidos 1875, Nicaragua 1879, Alemaña 1880, Brasil 1898, Chile 1902, República Dominicana e México 1905 e finalmente Cuba no ano 1908. Na maioría dos casos os consulados xestionábanos, de acordo cos países representados, persoas da vila, sobre todo axentes de aduanas e empresarios como los García-Reboredo o Carrasco.

O consulado inglés estivo situado en varias localizacións, durante un tempo situouse no Pazo de Vista Alegre, despois na casa grande que hai antes de chegar ao balneario na praia de Compostela e ao final no Ramal nun edificio pegado ao que era o Consulado de Chile.